Cultuurverschillen

Wij zijn hier nu al iets langer dan drie weken in Shanghai en buiten dat wij het hier echt geweldig vinden hebben we al een hoop verschillen in cultuur gezien die we graag met jullie wil delen! Annemiek heeft jullie hier al eens over bij gekletst via haar blog maar hier een update een paar weken later.

Laten we maar beginnen met onze ergste obstakel; de hurk toiletten! Dit bracht mij enigszins in mijn culture shock. De meeste die mij en Annemiek kennen weten natuurlijk direct hoe ons gezichten eruit zien zodra we door hebben dat we op zo'n wc moeten. Nou hebben we in onze studio gelukkig een normale wc zoals wij die gewend zijn in NL maar in het ziekenhuis, waar wij toch de grootse gedeelte van de dagen doorbrengen, dus niet. Gelukkig hebben onze lieve collega’s Karina en Bunny ons aan het begin precies uitgelegd hoe je dit type wc het beste kan gebruiken wat zorgde voor hilarische taferelen. Intussen hebben we er een gewoonte van moeten maken te allen tijde tissues op zak te hebben want naast een pot waar je op kan zitten ontbreekt ook dit. Nou moet ik eerlijk bekennen, het gaat me steeds gemakkelijker af maar boodschap nr. 2 hou ik dan toch maar even op. Na drie weken trekken Annemiek en ik nog steeds elke keer een "help ik moet plassen" gezicht naar elkaar als we echt moeten. Ik kan dus nog steeds niet zeggen dat het al wend maar ik hoop toch wel over mijn toilet vrees heen te zijn bij terugkeer in Nederland.

Het eerste wat opviel was het verkeer! Dat is hier complete chaos! Als je niet toetert neem je niet deel aan het verkeer! En ze stoppen zeker niet voor een zebrapad! Ik moet zeggen dat het best snel wend. Net als de groene kikker ‘frogger’ ontwijken we al heel behendig alle (elektrische, dus ook super stille) bromfietsen en scooters, fietsen en auto's!

Shanghai transport systeem behoort tot een van de en misschien we de beste in de wereld! Als je met de metro reist wacht dan vooral niet totdat iedereen uitgestapt is voordat je instapt want dat hoort niet. Gewoon tegen elkaar aan beuken en hopen dat je in de metro past! Ik weet niet of het sneller is maar het is wel een stuk leuker! Dit verveeld niet snel. Oh en voor de roltrappen geldt: links is omhoog en rechts naar beneden. Dus precies andersom. Nog altijd denk ik netjes rechts te lopen waarna ik al gauw een horde mensen op me af zie komen. Voel me haast een van de hoofdrolspelers in de Disney animatiefilm the Lion King waarin ik op de vlucht moet voor een horde……………...mensen in dit geval.

1,5 uur lunchpauze in de middag. Van 11.30 uur tot 13.00 uur. Dit is nog kort...In andere gebieden in China krijgen ze 2 uren lunchpauze..Hierin eten ze en doen ze een middagdutje! Dat powernappen gaat mij nog niet zo goed af! Misschien moet ik me dat ook maar niet te veel eigen maken, dan krijg ik het nog lastig wanneer ik terug ben in NL! 

Rochelen! De mensen rochelen hier en dat doen ze hard. Als in een gebouw zijn spugen ze in de prullenbak en buiten in de bosjes of op straat. Ja, dat was best wennen. Elke ochtend in de metro of vlak na het nuttigen van voedsel hoor je het geluid van rochelende mensen om je heen. Je kan het vies noemen, Annemiek en ik besloten het cultuur te noemen! Misschien komt het door de luchtvervuiling hier in de stad van Shanghai dat ze het niet kunnen helpen. De meeste spugen in ieder geval netjes in een prullenbak en de hevige tropische ineen opkomende regenbuien waar we hier regelmatig mee te maken hebben spoelen de straten weer compleet schoon!

Wie heeft dit ooit bedacht! Karina en Bunny hadden ons er al over verteld maar nu mogen we het zelf zien. De peuters hier hebben een hele handige broek. Er zit namelijk een groot gat in het midden waar alles uit hangt en zo kunnen ze alles lekker laten lopen! Wie heeft er nog ‘huggies’ nodig, handig toch?

Naast deze bijzondere verschillen heb ik hier toch ook een soort van comfortabel gevoel hier wat mij doet denken aan thuis. Met een Indonesische achtergrond en Javaans-Surinaamse schoonfamilie ben ik uiteraard verwend met vooral (Aziatisch) veel gevarieerd eten. Het eten in China zie ik niet als totaal iets anders maar geniet ik vooral van de vele smaken van de variërende keukens die ze hier in de stad Shanghai te bieden hebben. En nee mensen, de standaard hier in de stad is niet om ‘kat of hond’ van de menukaart te kiezen, ze bieden het niet eens aan. ‘Vreemd fruit’ en snoep die we niet in Nederland kennen, enkel uit de ‘Toko’ is hier gewoon op straat te verkrijgen. As a ‘foodie’, for me this is paradise on earth!

Shanghai is werkelijk een prachtige stad. De mensen zijn vriendelijk en wij voelen ons hier veilig! Na drie weken hebben wij het hier nog lang niet gezien. De grootte populatie en de verschillende wijken binnen Shanghai zorgen voor nog veel meer bruisend avontuur!